هوش مصنوعی:
این متن عرفانی و شاعرانه به توصیف نور و جمال الهی میپردازد و از مفاهیمی مانند آینهٔ گیتینما، آفتاب و ماه به عنوان نمادهایی از حقیقت و زیبایی الهی استفاده میکند. شاعر از مخاطب میخواهد تا با نگاهی عمیقتر، حقیقت وجودی را درک کند و پاکی و نور الهی را ببیند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال دشوار خواهد بود. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و زبان ادبی بالا، مناسب مخاطبان با سطح درک و تجربهٔ بیشتر است.
غزل ۱۲۵۲ - با تو گویم روی بی چون چو ببین
با تو گویم روی بی چون چو ببین
نور روی او به نور او ببین ۱
روشنست آئینهٔ گیتی نما
در صفای روی او آن رو ببین ۲
می نماید آن یکی در هر یکی
ورنه می بینی چو احوال دو ببین ۳
آفتابی رو نموده مه نقاب
روشنست در دیده ماه نو ببین ۴
آبرو جوئی در این دریا در آ
عین ما را می نگر هر سو ببین ۵
خرقهٔ هستی به می می شو چو ما
پاکی ما را ز شست و شو ببین ۶
نعمت الله را به چشم ما نگر
نور نور الدین ما نیکو ببین ۷
نور روی او به نور او ببین ۱
روشنست آئینهٔ گیتی نما
در صفای روی او آن رو ببین ۲
می نماید آن یکی در هر یکی
ورنه می بینی چو احوال دو ببین ۳
آفتابی رو نموده مه نقاب
روشنست در دیده ماه نو ببین ۴
آبرو جوئی در این دریا در آ
عین ما را می نگر هر سو ببین ۵
خرقهٔ هستی به می می شو چو ما
پاکی ما را ز شست و شو ببین ۶
نعمت الله را به چشم ما نگر
نور نور الدین ما نیکو ببین ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۴۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۲۵۱ - چشم بگشا و جمال او ببین
گوهر بعدی:غزل ۱۲۵۳ - بندگانه گفتم ای سلطان گدای خود ببین
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
