هوش مصنوعی:
این متن عرفانی به ستایش شمس دین و عشق به او میپردازد. شاعر از نور و هدایت شمس دین سخن میگوید و خود را عاشق و مستِ محبت او میداند. همچنین، به اهمیت همراهی با رهروان شمس دین در سفر معنوی اشاره میکند.
رده سنی:
15+
محتوا دارای مفاهیم عرفانی و معنوی است که برای درک و تجربهی عمیقتر، به بلوغ فکری و شناختی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای عرفانی ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.
غزل ۱۲۶۴ - چیست عالم سایه بان شمس دین
چیست عالم سایه بان شمس دین
این و آن باشد از آن شمس دین ۱
شمس دین را دوست می دارم بجان
می خورم سوگند جان شمس دین ۲
عارفانه با تو می گویم سخن
این معانی از بیان شمس دین ۳
نور دین از شمس دین روشن شده
دادمت اینک نشان شمس دین ۴
مجلس عشقست و ما مست و خراب
باده نوشان عاشقان شمس دین ۵
گر به بیت الله عزیمت می کنی
راهرو با رهروان شمس دین ۶
نعمت الله سید جانان بود
گر چه هست از بندگان شمس دین ۷
این و آن باشد از آن شمس دین ۱
شمس دین را دوست می دارم بجان
می خورم سوگند جان شمس دین ۲
عارفانه با تو می گویم سخن
این معانی از بیان شمس دین ۳
نور دین از شمس دین روشن شده
دادمت اینک نشان شمس دین ۴
مجلس عشقست و ما مست و خراب
باده نوشان عاشقان شمس دین ۵
گر به بیت الله عزیمت می کنی
راهرو با رهروان شمس دین ۶
نعمت الله سید جانان بود
گر چه هست از بندگان شمس دین ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۵۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۲۶۳ - کرمی کن بیا و خوش بنشین
گوهر بعدی:غزل ۱۲۶۵ - دیگران جانند و جانان شمس دین
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
