هوش مصنوعی: این متن عرفانی و شاعرانه به موضوع عشق جاودان، مستی معنوی و رهایی از عقل معمولی می‌پردازد. شاعر از عشق به معشوق، می‌نوشی و صحبت با رندان به عنوان راهی برای رسیدن به جاودانگی یاد می‌کند. او عاشق دیوانه را ستایش می‌کند و از درگاه دلبر و صحبت رندان به عنوان بهشت یاد می‌کند.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و استفاده از استعاره‌هایی مانند می‌نوشی و مستی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مضامین مانند رهایی از عقل و دیوانگی عاشقانه نیاز به بلوغ فکری دارد.

غزل ۱۲۷۹ - مائیم و جام باده و جانان جاودان

مائیم و جام باده و جانان جاودان
از خویش آشنا شده بیگانه جاودان ۱

بگذر ز عقل و عاشق دیوانه را بگیر
یارب که باد عاشق دیوانه جاودان ۲

خوش جنتی است روضهٔ رندان می فروش
جام شراب و صحبت رندانه جاودان ۳

جاوید دل مجاور درگاه دلبر است
ثابت قدم ستاده و مردانه جاودان ۴

در بزم عشق عاشق و مستیم و باده نوش
بنشسته دل همی خوش و مستانه جاودان ۵

بنموده ایم ظاهر و باطن به هم عیان
پیوند جان ماست به جانانه جاودان ۶

دیدیم سیدی که جهان در پناه اوست
بر عرش دل نشسته و شاهانه جاودان ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۷۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۱۲۷۸ - جام گیتی نما ز ما بستان
گوهر بعدی:غزل ۱۲۸۰ - وقت سرمستی است مخموری بمان
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.