هوش مصنوعی: متن بالا از مولانا یا شاعری عرفانی است که بر اهمیت دوری از غرور، گذشتن از تعلقات دنیوی، و ماندن در حالت عشق و مستی معنوی تأکید دارد. شاعر توصیه می‌کند که از آشنایی با دنیا بپرهیزیم، در هجران و دوری بمانیم، و به جای تکیه بر علم و عمل، به سادگی و فروتنی روی آوریم. همچنین، بر ارزش صحبت با رندان (عارفان) و دوری از بحث‌های بیهوده تأکید شده است.
رده سنی: 16+ محتوا دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای نوجوانان کم‌سن‌وسال دشوار است. همچنین، برخی از اصطلاحات و مضامین مانند 'مستی' و 'رندان' ممکن است نیاز به توضیح داشته باشند.

غزل ۱۲۸۰ - وقت سرمستی است مخموری بمان

وقت سرمستی است مخموری بمان
نیک نزدیکی مرو دوری بمان ۱

آشنائی ترک بیگانه بگو
در وصالی هجر و مهجوری بمان ۲

غرهٔ علم و عمل چندین مباش
بگذر از هستی و مغروری بمان ۳

صحبت رندان غنیمت می شمر
قصهٔ رضوان مگو حوری بمان ۴

نور چشم عالمی پیدا شده
روشنش می بین و مستوری بمان ۵

غیرت ار داری ز غیرش در گذر
غیر او ناریست یا نوری بمان ۶

از انا بگذر به حق می گو که حق
نعمت الله باش منصوری بمان ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۸۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۱۲۷۹ - مائیم و جام باده و جانان جاودان
گوهر بعدی:غزل ۱۲۸۱ - گر خدا خواهی جدا از خود مدان
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.