هوش مصنوعی:
متن بالا از مولانا نعمت الله است و به دنبال جستجوی حقیقت و عشق الهی در درون خود و جهان اطراف میپردازد. شاعر از خواننده میخواهد که در وجود خود سیر کند، نور الهی را در همه چیز ببیند و با عشق و مستی معنوی به دنبال حقیقت بگردد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است. همچنین، استفاده از اصطلاحات عرفانی مانند 'خرابات مغان' و 'ساقی سرمست' ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
غزل ۱۳۱۶ - خوش در آ در بحر ما ما را بجو
خوش در آ در بحر ما ما را بجو
خانهٔ اصلی است این ما را بجو ۱
ما ز دریائیم و دریا عین ما
عین ما جوئی به عین ما بجو ۲
چشم ما از نور رویش روشنست
نور او در دیدهٔ بینا بجو ۳
آینه گر صد ببینی ور هزار
در همه آئینه ها او را بجو ۴
در وجود خویشتن سیری بکن
حضرت یکتای بی همتا بجو ۵
در خرابات مغان رندانه رو
ساقی سرمست مستان را بجو ۶
جستجوی عاشقانه خوش بود
نعمت الله در همه اشیا بجو ۷
خانهٔ اصلی است این ما را بجو ۱
ما ز دریائیم و دریا عین ما
عین ما جوئی به عین ما بجو ۲
چشم ما از نور رویش روشنست
نور او در دیدهٔ بینا بجو ۳
آینه گر صد ببینی ور هزار
در همه آئینه ها او را بجو ۴
در وجود خویشتن سیری بکن
حضرت یکتای بی همتا بجو ۵
در خرابات مغان رندانه رو
ساقی سرمست مستان را بجو ۶
جستجوی عاشقانه خوش بود
نعمت الله در همه اشیا بجو ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۶۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۳۱۵ - تشنهٔ آب حیات از ما بجو
گوهر بعدی:غزل ۱۳۱۷ - خوش درآ در بحر ما ما را بجو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
