هوش مصنوعی:
متن بالا یک شعر عرفانی است که مخاطب را به جستجوی حقیقت و معنویت در درون خود و از طریق عشق و اتصال به معشوق حقیقی دعوت میکند. شاعر از مفاهیمی مانند آب حیات، جام می، نور چشم، و منصب بالاتر سخن میگوید که همگی نمادهایی از عشق الهی و رسیدن به کمال معنوی هستند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال دشوار است. همچنین، استفاده از نمادها و استعارههای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد که معمولاً از سنین نوجوانی به بعد شکل میگیرد.
غزل ۱۳۱۵ - تشنهٔ آب حیات از ما بجو
تشنهٔ آب حیات از ما بجو
عین ما جوئی به عین ما بجو ۱
بر کف ما خوش حبابی پر ز آب
در صفای جام می ما را بجو ۲
آن چنان چشمی که بیند روی او
گر ندیدی دیدهٔ بینا بجو ۳
گر چه کارت در جهان بالا گرفت
منصبی بالاتر از بالا بجو ۴
دست بگشاد امن خود را بگیر
صورت و معنی بی همتا بجو ۵
نور چشم ماست ازدیده نهان
آنچنان پنهان چنین پیدا بجو ۶
نعمت الله جو که تا یابی مراد
نعمت الله را بیا از ما بجو ۷
عین ما جوئی به عین ما بجو ۱
بر کف ما خوش حبابی پر ز آب
در صفای جام می ما را بجو ۲
آن چنان چشمی که بیند روی او
گر ندیدی دیدهٔ بینا بجو ۳
گر چه کارت در جهان بالا گرفت
منصبی بالاتر از بالا بجو ۴
دست بگشاد امن خود را بگیر
صورت و معنی بی همتا بجو ۵
نور چشم ماست ازدیده نهان
آنچنان پنهان چنین پیدا بجو ۶
نعمت الله جو که تا یابی مراد
نعمت الله را بیا از ما بجو ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۷۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۳۱۴ - خوش در آ در بحر ما ما را بجو
گوهر بعدی:غزل ۱۳۱۶ - خوش در آ در بحر ما ما را بجو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.