هوش مصنوعی:
این متن شعری عرفانی و عاشقانه است که مخاطب را به جستجوی عشق حقیقی، رهایی از تعلقات دنیوی و پیوستن به حال و هوای عارفانه دعوت میکند. شاعر از مفاهیمی مانند عشق، میخانه، پروانه و شمع، دریا و گنج استفاده کرده است تا مفاهیم عمیق عرفانی را بیان کند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و استعاری است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، اشارههای غیرمستقیم به می و میخانه ممکن است برای گروههای سنی پایینتر مناسب نباشد.
غزل ۱۳۲۸ - بیا گر عشق می ورزی ز ما جانانه ای را جو
بیا گر عشق می ورزی ز ما جانانه ای را جو
مرو گر باده می نوشی ره میخانه ای را جو ۱
به کنجی گر کنی رغبت در آ در گوشهٔ دیده
به گنجی گر بود میلت دل ویرانه ای را جو ۲
شعاع مهر نور او ببین در ذرهٔ روشن
ضیاء شمع او خواهی دل پروانه ای را جو ۳
خبر از ما اگر پرسی ز حال دردمندی پرس
وگر وقت خوشی خواهی برو دیوانه ای را جو ۴
بیان حال ما خواهی دمی با جام همدم شو
حریف آشنا جوئی ز خود بیگانه ای را جو ۵
در آ در بحر ما جانا اگر از ما خبر داری
درین دریای بی پایان ز ما دُردانه ای را جو ۶
خراباتست و ما سرمست اگر سودای ما داری
چو سید عاشق رندی خوشی مستانه ای را جو ۷
مرو گر باده می نوشی ره میخانه ای را جو ۱
به کنجی گر کنی رغبت در آ در گوشهٔ دیده
به گنجی گر بود میلت دل ویرانه ای را جو ۲
شعاع مهر نور او ببین در ذرهٔ روشن
ضیاء شمع او خواهی دل پروانه ای را جو ۳
خبر از ما اگر پرسی ز حال دردمندی پرس
وگر وقت خوشی خواهی برو دیوانه ای را جو ۴
بیان حال ما خواهی دمی با جام همدم شو
حریف آشنا جوئی ز خود بیگانه ای را جو ۵
در آ در بحر ما جانا اگر از ما خبر داری
درین دریای بی پایان ز ما دُردانه ای را جو ۶
خراباتست و ما سرمست اگر سودای ما داری
چو سید عاشق رندی خوشی مستانه ای را جو ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۵۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۳۲۷ - درد اگر داری دوا از خود بجو
گوهر بعدی:غزل ۱۳۲۹ - گر ذوق طلب کنی ز ما جو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.