غزل ۱۳۳۴ - از بود وجود خود فنا شو

از بود وجود خود فنا شو
رندانه بیا حریف ما شو ۱

خواهی که تو پادشاه باشی
در حضرت پادشه گدا شو ۲

چون اوست نوای بینوایان
دریاب نوا و بینوا شو ۳

در بحر محیط ما قدم نه
با ما بنشین و آشنا شو ۴

از هستی او وجود جوئی
از هستی خویشتن فنا شو ۵

گر بندهٔ حضرت خدائی
چون بندهٔ حضرت خدا شو ۶

خواهی که رسی به نعمت الله
ایمن ز فنا و از بقا شو ۷