هوش مصنوعی:
متن بالا یک شعر عرفانی است که از مخاطب میخواهد از خودگذشتگی کند، به خدا بپیوندد، و به عشق حقیقی برسد. شاعر از مفاهیمی مانند فنا، بقا، عشق الهی، و بینوایی روح سخن میگوید و مخاطب را به رهایی از تعلقات دنیوی دعوت میکند.
رده سنی:
16+
این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال دشوار است. همچنین، برخی از اصطلاحات عرفانی مانند 'فنا' و 'بقا' نیاز به دانش پیشینهای دارد که معمولاً در سنین بالاتر کسب میشود.
غزل ۱۳۳۵ - مستانه ز خویشتن فنا شو
مستانه ز خویشتن فنا شو
رندانه بیا حریف ما شو ۱
چون هستی اوست هستی ما
بگذر ز خود آ و با خدا شو ۲
بر دار فنا بر آ چو منصور
سردار سراچهٔ بقا شو ۳
مائیم نوای بینوایان
دریاب نوا و بانوا شو ۴
تا چند به گرد بحر گردی
در بحر درآ و آشنا شو ۵
میخانهٔ عاشقانه دریاب
فارغ ز وجود دو سرا شو ۶
سید شاه است و بنده بنده
شاهی طلبی برو گدا شو ۷
رندانه بیا حریف ما شو ۱
چون هستی اوست هستی ما
بگذر ز خود آ و با خدا شو ۲
بر دار فنا بر آ چو منصور
سردار سراچهٔ بقا شو ۳
مائیم نوای بینوایان
دریاب نوا و بانوا شو ۴
تا چند به گرد بحر گردی
در بحر درآ و آشنا شو ۵
میخانهٔ عاشقانه دریاب
فارغ ز وجود دو سرا شو ۶
سید شاه است و بنده بنده
شاهی طلبی برو گدا شو ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۳۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۳۳۴ - از بود وجود خود فنا شو
گوهر بعدی:غزل ۱۳۳۶ - بقا در عشق اگر خواهی فنا شو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.