هوش مصنوعی: متن بالا یک شعر عرفانی است که از مخاطب می‌خواهد از خودگذشتگی کند، به خدا بپیوندد، و به عشق حقیقی برسد. شاعر از مفاهیمی مانند فنا، بقا، عشق الهی، و بینوایی روح سخن می‌گوید و مخاطب را به رهایی از تعلقات دنیوی دعوت می‌کند.
رده سنی: 16+ این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال دشوار است. همچنین، برخی از اصطلاحات عرفانی مانند 'فنا' و 'بقا' نیاز به دانش پیشینه‌ای دارد که معمولاً در سنین بالاتر کسب می‌شود.

غزل ۱۳۳۵ - مستانه ز خویشتن فنا شو

مستانه ز خویشتن فنا شو
رندانه بیا حریف ما شو ۱

چون هستی اوست هستی ما
بگذر ز خود آ و با خدا شو ۲

بر دار فنا بر آ چو منصور
سردار سراچهٔ بقا شو ۳

مائیم نوای بینوایان
دریاب نوا و بانوا شو ۴

تا چند به گرد بحر گردی
در بحر درآ و آشنا شو ۵

میخانهٔ عاشقانه دریاب
فارغ ز وجود دو سرا شو ۶

سید شاه است و بنده بنده
شاهی طلبی برو گدا شو ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۳۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۱۳۳۴ - از بود وجود خود فنا شو
گوهر بعدی:غزل ۱۳۳۶ - بقا در عشق اگر خواهی فنا شو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.