هوش مصنوعی: این متن عاشقانه و عرفانی از نعمت الله ولی، زیبایی معشوق و جمال الهی را در قالب اشعار پراحساس توصیف می‌کند. شاعر از دیدن جمال معشوق در هر صورتی سخن می‌گوید و از عشق و مستی معنوی می‌سراید. همچنین، از ساقی و مطرب برای تکمیل این حالات روحانی یاد می‌کند.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عرفانی و عاشقانه عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره‌هایی به مستی و حالات روحانی دارد که نیاز به سطحی از بلوغ فکری برای درک صحیح آن‌ها دارد.

غزل ۱۳۵۹ - به هرحسنی که می بینم جمالش می نماید رو

به هرحسنی که می بینم جمالش می نماید رو
به معنی دو یکی یابم به صورت گر چه باشد دو ۱

به من گر شاهد معنی نماید رو به صد صورت
به صد صورت مرا حسنی نماید روی او نیکو ۲

بیا تو آینه بردار و روی خود در آن بنما
که تمثال جمال او شود روشن به چشم تو ۳

اگر در خواب و بیداری وگر مستی و هشیاری
خیالش نقش می بندم نمی باشم دمی با او ۴

تو لطف ساقی ما بین که هر دم می دهد جامی
در آنجا از صفای می به رندان می نماید رو ۵

بیا ای مطرب خوشخوان که شعری گفته ام خوش خوش
قبولش کن ز من قولی برو صورت خوشی می گو ۶

بسی رندان و سرمستان که دیدی یا شنیدستی
ولیکن در همه عالم یکی چون نعمت الله کو ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۴۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۱۳۵۸ - جان عاشق نجوید الا هو
گوهر بعدی:غزل ۱۳۶۰ - دو سخن می شنو یکی می گو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.