غزل ۱۳۶۰ - دو سخن می شنو یکی می گو

دو سخن می شنو یکی می گو
سخن او بگو ولی با او ۱

سخن یار اگر چه بسیار است
بشنو از دوستان سخن کم گو ۲

قدمی نه به بحر ما با ما
عین ما را به عین ما می جو ۳

تو چنین غافل و به خود مشغول
لحظه ای نیست حضرتش بی تو ۴

باش یکتا و از دوئی بگذر
با دو رو کی یکی شود یک رو ۵

در خم می نشین و غسلی کن
خرقهٔ خود به جام می می شو ۶

نعمت الله مدام می گوید
وحده لا اله الا هو ۷