غزل ۱۳۶۲ - چشمی که ندیده نور آن رو

چشمی که ندیده نور آن رو
تاریک بود چو روی هندو ۱

با ما بنشین خوشی درین بحر
ما را به کف آر و ما به ما جو ۲

از جام حباب آب می نوش
از ما بشنو مرو به هر جو ۳

گنجینهٔ گنج پادشاهی
مفلس گردی روان به هر سو ۴

هر ذره ز آفتاب حسنش
یا سایهٔ نور اوست یا او ۵

در جام جهان نما نظر کن
تا بنماید به تو یکی دو ۶

در مجلس عشق و بزم رندان
چون سید مست ما دگر کو ۷