غزل ۱۳۶۴ - این دوئی از چه خاست از من و تو

این دوئی از چه خاست از من و تو
بی من و تو یکی بود نی دو ۱

عقل گوید دوئی ولی مشنو
بگذارش بگو برو می گو ۲

عشق داری در آ در این دریا
عین ما را به عین ما می جو ۳

همه عالم وجود از او دارند
غیر او را وجود دیگر کو ۴

چشم احول یکی دو می بیند
دو نماید در آینه یک رو ۵

آفتابست و عالمی سایه
سایهٔ او کجا بود بی او ۶

سید ما غلام حضرت اوست
پادشاهان به نزد او آنجو ۷