غزل ۱۳۶۵ - بود ما پیدا شده از بود او

بود ما پیدا شده از بود او
لاجرم داریم ما بودی نکو ۱

عقل می گوید مگو اسرار عشق
عشق می گوید سخن مستانه گو ۲

تا میانش در کنار آورده ایم
مو نمی گنجد میان ما و او ۳

دیدهٔ ما هر یکی بیند یکی
چشم احول گر یکی بیند به دو ۴

غرق دریائیم و گویا تشنه ایم
آب می جوئیم ما در بحر و جو ۵

خوش درین دریای بی پایان در آ
تا ببینی عین ما را سو به سو ۶

آینه داریم دایم در نظر
سید و بنده نشسته روبرو ۷