هوش مصنوعی:
این متن عرفانی بیانگر وحدت وجود و عشق الهی است. شاعر خود را بخشی از دریای عشق الهی میداند و معتقد است جز عارفان کسی را یارای درک این حقیقت نیست. او زاهد ظاهربین را شایستهی همراهی با خود نمیداند و هر بلایی را نعمتی از جانب خداوند میشمارد. در پایان، شاعر خود را آینهای میداند که جز خدا چیزی در آن نمایان نیست.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در متن برای درک و فهم نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی دارد. این مفاهیم ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده و نامفهوم باشد.
غزل ۱۳۷۹ - در محیط عشق او جز ما نبو
در محیط عشق او جز ما نبو
وصل و فصل و قرب و بعد آنجا نبو ۱
عین دریائیم و دریا عین ما
غیر ما با ما درین دریا نبو ۲
عارفی گردم زند از معرفت
نزد ما جز عارف اسما نبو ۳
رند و سرمستیم در کوی مغان
زاهد رعنا حریف ما نبو ۴
هر بلا کآمد از آن بالا به ما
آن بلا جز نعمت والا نبو ۵
دیده ام آئینهٔ گیتی نما
غیر او در آینه پیدا نبو ۶
نعمت الله چون سخن گوید از او
روح قدسی شاید ار گویا نبو ۷
وصل و فصل و قرب و بعد آنجا نبو ۱
عین دریائیم و دریا عین ما
غیر ما با ما درین دریا نبو ۲
عارفی گردم زند از معرفت
نزد ما جز عارف اسما نبو ۳
رند و سرمستیم در کوی مغان
زاهد رعنا حریف ما نبو ۴
هر بلا کآمد از آن بالا به ما
آن بلا جز نعمت والا نبو ۵
دیده ام آئینهٔ گیتی نما
غیر او در آینه پیدا نبو ۶
نعمت الله چون سخن گوید از او
روح قدسی شاید ار گویا نبو ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۶۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۳۷۸ - آینه بردار تا ببینی در او
گوهر بعدی:غزل ۱۳۸۰ - حضور یار بی اغیار خوش بو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
