غزل ۱۴۱۰ - به نور دیده دیدم نور دیده

به نور دیده دیدم نور دیده
چنان نور و چنین دیده که دیده ۱

ببین آئینهٔ گیتی نمایش
به اسم اعظم او را آفریده ۲

ندیده دیدهٔ ما غیر رویش
چنین نور از خدا ما را رسیده ۳

سعادت بین که سلطان دو عالم
غلامی از دو عالم بر گزیده ۴

منور شد دو چشم ما از آن نور
نظر فرما به نور او که دیده ۵

تمام بلبلان سرمست گشته
نسیمی از گلستانش وزیده ۶

به ما انعام داده نعمت الله
همه عالم به نعمت پروریده ۷