هوش مصنوعی:
این شعر عرفانی و صوفیانه به ستایش میکده و حال و هوای آن میپردازد. شاعر خود را عاشق، مست و وابسته به میکده میداند و از عقل و خلوتنشینی دوری میجوید. او میکده را جایگاه رندان و عاشقان میداند و هر آنچه دارد را فدای آن میکند. نالههای سید مطرب نیز نوازندهی جانهای عاشقان است.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عرفانی و نمادینی مانند شراب و مستی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مضامین مانند رندان و خرابات نیاز به بلوغ فکری برای درک صحیح دارد.
غزل ۱۴۲۴ - جنت المأوای ما خلوتسرای میکده
جنت المأوای ما خلوتسرای میکده
جان سرمست خراباتی فدای میکده ۱
در هوای میکده بر باد خواهم داد دل
هر که را جانی است باشد در هوای میکده ۲
همدم میر خراباتیم و با رندان حریف
پادشاه عالمیم اما گدای میکده ۳
عاشق و مستم برو ای عاقل خلوت نشین
صومعه هرگز ندارم من به جای میکده ۴
صاف درمان است ما را دُرد درد عشق او
هر کرا دردیست باشد در هوای میکده ۵
در سر بازار سودا مایه و سود دکان
هرچه حاصل کرده ام دادم برای میکده ۶
نالهٔ دلسوز سید مطرب عشاق ماست
می نوازد ساز جانها از نوای میکده ۷
جان سرمست خراباتی فدای میکده ۱
در هوای میکده بر باد خواهم داد دل
هر که را جانی است باشد در هوای میکده ۲
همدم میر خراباتیم و با رندان حریف
پادشاه عالمیم اما گدای میکده ۳
عاشق و مستم برو ای عاقل خلوت نشین
صومعه هرگز ندارم من به جای میکده ۴
صاف درمان است ما را دُرد درد عشق او
هر کرا دردیست باشد در هوای میکده ۵
در سر بازار سودا مایه و سود دکان
هرچه حاصل کرده ام دادم برای میکده ۶
نالهٔ دلسوز سید مطرب عشاق ماست
می نوازد ساز جانها از نوای میکده ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۴۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۴۲۳ - آن کیست کلای کج نهاده
گوهر بعدی:غزل ۱۴۲۵ - نوریست به چشم ما نموده
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
