هوش مصنوعی:
این شعر عرفانی از زبان عاشقانه و نمادین برای بیان تجلی جمال الهی در آینهی عشق و وجود استفاده میکند. شاعر با اشاره به آینه، جام جهاننما و آفتاب، زیبایی معشوق (الهی) را توصیف میکند که در همه چیز نمایان است. همچنین تأکید دارد که حقیقت یکی است، هرچند به ظاهر متکثر به نظر میرسد.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در شعر نیاز به درک و تجربهی بیشتری دارد که معمولاً نوجوانان و بزرگسالان بهتر میتوانند با آن ارتباط برقرار کنند. همچنین استفاده از نمادهای پیچیده مانند آینه و جام جهاننما ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال نامفهوم باشد.
غزل ۱۴۲۶ - در آینه عشق او نموده
در آینه عشق او نموده
حسنی به من و تو رو نموده ۱
هر آینه را تو نیز بنگر
کو آینه را نکو نموده ۲
در جام جهان نما نظر کن
گو دیده جمال او نموده ۳
یک رو بود آینه چو بنمود
یک روست اگرچه دو نموده ۴
بر آینه آفتاب چون یافت
پنهان چه کنیم چو نموده ۵
با آینه روبرو نشسته
آن آینه روبرو نموده ۶
در آینهٔ وجود سید
عالم همه مو به مو نموده ۷
حسنی به من و تو رو نموده ۱
هر آینه را تو نیز بنگر
کو آینه را نکو نموده ۲
در جام جهان نما نظر کن
گو دیده جمال او نموده ۳
یک رو بود آینه چو بنمود
یک روست اگرچه دو نموده ۴
بر آینه آفتاب چون یافت
پنهان چه کنیم چو نموده ۵
با آینه روبرو نشسته
آن آینه روبرو نموده ۶
در آینهٔ وجود سید
عالم همه مو به مو نموده ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۴۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۴۲۵ - نوریست به چشم ما نموده
گوهر بعدی:غزل ۱۴۲۷ - چشم نابینای ما از او بینا شده
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
