هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی از حافظ، به ستایش عشق و بادهنوشی میپردازد و از رندان دفاع میکند. شاعر عشق را بالاتر از هر چیزی میداند و خود را بندهٔ عشق میخواند. همچنین، او از رقیبان و دلالان عشق شکایت دارد و به خواننده توصیه میکند که از پندهای ساده اما ارزشمند بهره ببرد.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عرفانی و عاشقانهای است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، اشارههایی به بادهنوشی دارد که مناسب سنین پایینتر نیست.
غزل ۱۴۳۴ - برافشان کلاله ز روی چو لاله
برافشان کلاله ز روی چو لاله
صراحی به دست آر پرکن پیاله ۱
مکن عیب رندان اگر باده نوشند
که پیش از من و تو چنین شد حواله ۲
اگر عشق جانان مرا حاصل آید
روان جان سپارم چو این است احاله ۳
منم بندهٔ او و دارم گواهان
دلم وقف عشق است و جانم قباله ۴
میان من و او چو موئی نگنجد
چه قدر رقیب و چه جای دلاله ۵
اگر نی بنالد مزن دست بر وی
که از نالهٔ ما گرفته است ناله ۶
اگر ذوق داری بخوان گفتهٔ ما
که یک پند سید به از صد رساله ۷
صراحی به دست آر پرکن پیاله ۱
مکن عیب رندان اگر باده نوشند
که پیش از من و تو چنین شد حواله ۲
اگر عشق جانان مرا حاصل آید
روان جان سپارم چو این است احاله ۳
منم بندهٔ او و دارم گواهان
دلم وقف عشق است و جانم قباله ۴
میان من و او چو موئی نگنجد
چه قدر رقیب و چه جای دلاله ۵
اگر نی بنالد مزن دست بر وی
که از نالهٔ ما گرفته است ناله ۶
اگر ذوق داری بخوان گفتهٔ ما
که یک پند سید به از صد رساله ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۵۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۴۳۳ - از همه پنهان و پیدا از همه
گوهر بعدی:غزل ۱۴۳۵ - جانی که از تو نازد زیبا بود همیشه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
