هوش مصنوعی:
این متن شعری عرفانی است که به زیباییهای معنوی و عشق الهی میپردازد. شاعر با استفاده از استعارههایی مانند گل، بلبل، گوهر و دریا، به توصیف جمال معشوق (خداوند) و تأثیر آن بر عاشقان میپردازد. متن بر روی مفاهیمی مانند عشق، جمال الهی، وحدانیت و تأثیر آن بر عقل و دل انسان تأکید دارد.
رده سنی:
15+
این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و استعارههای پیچیده است که درک آن برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال دشوار خواهد بود. همچنین، درک زیباییشناسی و معنوی این شعر نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی دارد.
غزل ۱۴۵۴ - وه چه حسن است اینکه پیدا کرده ای
وه چه حسن است اینکه پیدا کرده ای
شکل جان را آشکارا کرده ای ۱
صورت و معنی پدید آورده ای
تا جمال خود هویدا کرده ای ۲
غنچه ای از گلستان بنموده ای
بلبلان را مست و شیدا کرده ای ۳
ترک چشم مست را می داده ای
عقل هر هشیار یغما کرده ای ۴
گوهری را در صدف بنهاده ای
چشم ما را عین دریا کرده ای ۵
جود هر عاشق وجود تو است باز
نام خود معشوق یکتا کرده ای ۶
باز سید را به خود بنموده ای
وز کلام خویش گویا کرده ای ۷
شکل جان را آشکارا کرده ای ۱
صورت و معنی پدید آورده ای
تا جمال خود هویدا کرده ای ۲
غنچه ای از گلستان بنموده ای
بلبلان را مست و شیدا کرده ای ۳
ترک چشم مست را می داده ای
عقل هر هشیار یغما کرده ای ۴
گوهری را در صدف بنهاده ای
چشم ما را عین دریا کرده ای ۵
جود هر عاشق وجود تو است باز
نام خود معشوق یکتا کرده ای ۶
باز سید را به خود بنموده ای
وز کلام خویش گویا کرده ای ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۵۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۴۵۳ - در آ در بحر ما با ما که عین ما به ما بینی
گوهر بعدی:غزل ۱۴۵۵ - نرگست را باز سرخوش کرده ای
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
