غزل ۱۴۶۱ - ای که می گوئی که هستم از منی

ای که می گوئی که هستم از منی
از منی بگذر که این دم با منی ۱

پیش کاید آدمی اندر وجود
معنیش جان بود و در صورت منی ۲

از منی بگذر چو مردان خدا
کز منی پیدا شود مرد و زنی ۳

سروری یابی چو سرداران عشق
گر به پای عاشقان سرافکنی ۴

جان تو چون یوسف و تن پیرهن
یوسف مصری نه این پیراهنی ۵

چون ز هر دل روزنی با حق بود
خاطر موری سزد گر نشکنی ۶

نعمت الله جو که تا یابی مراد
بگذر از دنیا که دونست و دنی ۷