هوش مصنوعی:
این متن عرفانی و فلسفی بیانگر مفاهیمی مانند عشق الهی، فقر و غنای معنوی، وحدت وجود و رابطه عاشقانه بین انسان و خدا است. شاعر با استفاده از استعارههایی مانند گدا و پادشاه، عاشق و معشوق، و آفتاب و سایه، به بیان حقایق عرفانی میپردازد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی دارد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
غزل ۱۴۶۵ - شاه عالم گداست تا دانی
شاه عالم گداست تا دانی
این گدا پادشاست تا دانی ۱
هر خیالی که نقش می بندی
مظهر حسن ماست تا دانی ۲
در محیطی که نیست پایانش
جان ما آشناست تا دانی ۳
دل مجنون به عاشقی لیلی
مبتلای بلاست تا دانی ۴
دُرد دردش بنوش خوش می باش
که تو را این دواست تا دانی ۵
آفتابی و سایهٔ عالم
مر ترا در قفاست تا دانی ۶
نعمت الله به خلق بنماید
هر چه لطف خداست تا دانی ۷
این گدا پادشاست تا دانی ۱
هر خیالی که نقش می بندی
مظهر حسن ماست تا دانی ۲
در محیطی که نیست پایانش
جان ما آشناست تا دانی ۳
دل مجنون به عاشقی لیلی
مبتلای بلاست تا دانی ۴
دُرد دردش بنوش خوش می باش
که تو را این دواست تا دانی ۵
آفتابی و سایهٔ عالم
مر ترا در قفاست تا دانی ۶
نعمت الله به خلق بنماید
هر چه لطف خداست تا دانی ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۵۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۴۶۴ - عالمی صورتست و او معنی
گوهر بعدی:غزل ۱۴۶۶ - غیر حق باطلست تا دانی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.