هوش مصنوعی:
این متن عرفانی بیانگر وحدت وجود و نشانههای الهی در همه موجودات است. شاعر از نمادهایی مانند می، جام، عاشق، معشوق، موج و دریا استفاده میکند تا به وحدانیت خداوند اشاره کند. او توصیه میکند که به جای پراکندگی، به دل بسپاریم و به سخنان عارفان گوش دهیم. در پایان، شاعر به تخت دل نشستن عارف و مقام والای او اشاره میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از نمادها و استعارههای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه دارد.
غزل ۱۴۷۷ - خواه نباتی و خواه حیوانی
خواه نباتی و خواه حیوانی
هر یکی مظهریست ربانی ۱
می و جامی و عاشق و معشوق
موج و بحر و حباب را مانی ۲
دل خود را به دست زلفش ده
جمع می باش از پریشانی ۳
گفتهٔ عارفان به جان بشنو
چند گفتار این و آن خوانی ۴
گاه در نزد یار خود می جوی
باش با یارکان کرمانی ۵
ای که جویای این و آن گشتی
باش با خود هم این و هم آنی ۶
عارفانه به تخت دل بنشست
سید مسند سلیمانی ۷
هر یکی مظهریست ربانی ۱
می و جامی و عاشق و معشوق
موج و بحر و حباب را مانی ۲
دل خود را به دست زلفش ده
جمع می باش از پریشانی ۳
گفتهٔ عارفان به جان بشنو
چند گفتار این و آن خوانی ۴
گاه در نزد یار خود می جوی
باش با یارکان کرمانی ۵
ای که جویای این و آن گشتی
باش با خود هم این و هم آنی ۶
عارفانه به تخت دل بنشست
سید مسند سلیمانی ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۸۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۴۷۶ - حرف جام شراب اگر دانی
گوهر بعدی:غزل ۱۴۷۸ - مرنجان جان باقی را برای این تن فانی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.