هوش مصنوعی:
این متن بر اهمیت رنج و درد در رسیدن به کمال و وحدت با خدا تأکید دارد. شاعر بیان میکند که بدون گذراندن سختیها و ترک نفسانیات، نمیتوان به حقیقت و شفا دست یافت. همچنین، عشق را بر عقل ترجیح میدهد و معتقد است که در مسیر عشق و رندی، میتوان به وحدت با خدا رسید.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در متن برای درک و تجربهی نوجوانان و بزرگسالان مناسب است و ممکن است برای کودکان قابل هضم نباشد.
غزل ۱۴۸۷ - بی درد دلی دوا نیابی
بی درد دلی دوا نیابی
بی رنج تنی شفا نیابی ۱
در عین فنا بقا توان یافت
ناگشته فنا بقا نیابی ۲
تا ترک خودی خود نگوئی
چون ما به خدا خدا نیابی ۳
عاشق شو و عقل را رها کن
کز عقل دنی وفا نیابی ۴
بیگانه مشو که در خرابات
رندی چو من آشنا نیابی ۵
جز بر در بارگاه وحدت
ای یار مجو مرا نیابی ۶
ساقی خوشی چو نعمت الله
در میکده حالیا نیایی ۷
بی رنج تنی شفا نیابی ۱
در عین فنا بقا توان یافت
ناگشته فنا بقا نیابی ۲
تا ترک خودی خود نگوئی
چون ما به خدا خدا نیابی ۳
عاشق شو و عقل را رها کن
کز عقل دنی وفا نیابی ۴
بیگانه مشو که در خرابات
رندی چو من آشنا نیابی ۵
جز بر در بارگاه وحدت
ای یار مجو مرا نیابی ۶
ساقی خوشی چو نعمت الله
در میکده حالیا نیایی ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۵۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۴۸۶ - بی درد دلی دوا نیابی
گوهر بعدی:غزل ۱۴۸۸ - چو یارم دلبر دیگر نیابی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
