هوش مصنوعی: این شعر به ستایش نعمت‌الله و یادآوری جایگاه محمد و علی می‌پردازد. شاعر بر ایمان خود تأکید کرده و خود را مؤمنی پاک و مخالف معتزله معرفی می‌کند. او پیرو مذهب اجدادی خود و پس از آن، پیرو علی است. در پایان، شاعر از خداوند می‌خواهد که با او به جدل نپردازد.
رده سنی: 15+ محتوا شامل مفاهیم مذهبی و عرفانی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات تخصصی مذهبی مانند «معتزلی» و «رافضی» نیاز به دانش پیش‌زمینه دارد.

غزل ۱۵۴۵ - نعمت الله ماست پیر ولی

نعمت الله ماست پیر ولی
یادگار محمد است و علی ۱

نعمت الله هست و خواهد بود
نعمت لایزال لم یزلی ۲

یاد او کرده ام به روز و به شب
ذکر او گفته ام خفی و جلی ۳

نعمت الله را مشو منکر
ور شوی کافری و در خللی ۴

حق تعالی به او کرم فرمود
ذوق جاوید و عشق لم یزلی ۵

ابدی باشد ای برادر من
هر عطائی که آن بود ازلی ۶

رافضی نیستم ولی هستم
مؤمن پاک و خصم معتزلی ۷

مذهب جد خویشتن دارم
بعد از او پیرو علی ولی ۸

سید ملک نعمت اللهم
با چنین بنده ای چه در جدلی ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۳۸۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۱۵۴۴ - به حق آل محمد به نور پاک علی
گوهر بعدی:غزل ۱۵۴۶ - دارم از عشق درد دل خیلی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.