هوش مصنوعی: این متن به مفاهیم عرفانی و فلسفی مانند خیال، حقیقت، ذات و مظاهر آن، و وحدت وجود می‌پردازد. شاعر از نقش‌های خیالی بر آب و پردهٔ چشم سخن می‌گوید که نشان‌دهندهٔ گذرایی و عدم ثبات دنیاست. همچنین، به رابطهٔ بین ذات الهی و مظاهر آن در جهان اشاره می‌کند و تأکید می‌کند که همه چیز بازتابی از ذات حق است. در پایان، از نوشیدن شراب معنوی و رسیدن به شادی روحانی سخن می‌گوید.
رده سنی: 18+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌هایی مانند 'شراب' و 'مستی' ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نامناسب یا گمراه‌کننده باشد.

شماره ۸۱ - دیدیم خیال موج و دریا

دیدیم خیال موج و دریا
نقشی است بر آب دیدهٔ ما ۱

بر پردهٔ چشم ما سوی اللّه
نقشی است خیال بسته واللّه ۲

نقاش نگر که نقش بسته
با نقش خوشش خوشی نشسته ۳

یک عین بود بسی مظاهر
عینی به مظاهر است ظاهر ۴

ذاتش بنمود در مرایا
صورت بستند جمله اشیا ۵

فیاض به فیض اقدس ای ‌جان
فرموده تعینات اعیان ۶

اعیان در علم ثابتانند
بالذات بدانکه عین ذاتند ۷

هر عین به تو عیان نماید
اسمی چو نقاب برگشاید ۸

مجموع صفات او نسب ‌دان
انساب همه از او فرو خوان ۹

بحر است و حباب و موج و جو چار
هر چار یکی بود به ناچار ۱۰

هر فیض خوشی از این فیوضات
فتحی است که بخشدت فتوحات ۱۱

جامی به کف آر تا توانی
می نوش ز خم خسروانی ۱۲

می نوش به ذوق در سحر گاه
شادی روان نعمت‌اللّه ۱۳
قالب: مثنوی
تعداد ابیات: ۱۳
کانال گوهرین در ایتا
۳۳۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۸۰ - لی مع‌اللّه حدیث خواجهٔ ماست
گوهر بعدی:شماره ۸۲ - جنّت ذاتند اعیان گوش کن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.