رباعی ۱۷۱ - مجنون و پریشان تو ام دستم گیر

مجنون و پریشان تو ام دستم گیر
خود می دانی آن تو ام دستم گیر ۱

هر بی سر و پای دستگیری دارد
من بی سر و سامان تو ام دستم گیر ۲