هوش مصنوعی:
شاعر در این متن خود را به پروانهای تشبیه میکند که با شمع (معشوق) دمساز شده و در نهایت مانند شهبازی به دست شاه باز میشود. این شعر بیانگر عشق و فداکاری است و از استعارههای زیبایی مانند پروانه و شمع استفاده کرده است.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و استعارههای پیچیده است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، درک کامل این شعر نیاز به آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی دارد.
رباعی ۲۳۲ - با شمع رخش دمی چو دمساز شدم
با شمع رخش دمی چو دمساز شدم
پروانهٔ مستمند جانباز شدم ۱
آن روز که این قفس بباید پرداخت
چون شهبازی به دست شه باز شدم ۲
پروانهٔ مستمند جانباز شدم ۱
آن روز که این قفس بباید پرداخت
چون شهبازی به دست شه باز شدم ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۷۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۲۳۱ - بر خاک درش مست و خراب افتادم
گوهر بعدی:رباعی ۲۳۳ - در کوی خرابات حضوری دارم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
