هوش مصنوعی:
در این متن، شاعر از دیدن یار در خلوت دل سخن میگوید و اشاره میکند که با علم و آگاهی او را در روح و روان خود میبیند. همچنین، شاعر تأکید میکند که روشنایی را نباید از چشمهای کور جستجو کرد، زیرا حقیقت آشکار است و او آن را به وضوح میبیند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عرفانی و عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۲۴۰ - در خلوت دل یار نهان می بینم
در خلوت دل یار نهان می بینم
پیداست به علم او روان می بینم ۱
ازدیدهٔ کور روشنائی مطلب
عینی است عین و من عیان می بینم ۲
پیداست به علم او روان می بینم ۱
ازدیدهٔ کور روشنائی مطلب
عینی است عین و من عیان می بینم ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۸۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۲۳۹ - هر گه که دل از خلق جدا می بینم
گوهر بعدی:رباعی ۲۴۱ - گر صوفی صفهٔ صفا را بینم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
