غزل ۲۱۷۸ - تو کمترخواره‌یی، هشیار می‌رو

تو کمترخواره‌یی، هُشیار می‌رو
میانِ کَژرُوان، رَهْوار می‌رو ۱

تو آن خُنْبی که من دیدم ندیدی
مرا خُنْبَک مَزَن ای یار می‌رو ۲

زِ بازارِ جهان بیزار گشتم
تو دَلّالی، سویِ بازار می‌رو ۳

چو من ایزارِ پا دَستار کردم
تو پا بَردار و با دَستار می‌رو ۴

مرا تا وقتِ مُردن کار این است
تو را کار است، سویِ کار می‌رو ۵

مرا آن رِنْد بِشْکَسته‌‌ست توبه
تو مَردِ صایِمی، ناهار می‌رو ۶

شنیدی فَضْلِ شَمسُ الدّینِ تبریز
نداری دیده، در اِقْرار می‌رو ۷