هوش مصنوعی:
این متن شعری است که به خواننده توصیه میکند برای رسیدن به کمال و حقیقت، از موانع و محدودیتهای دنیوی عبور کند. شاعر از استعارههایی مانند تیغ، سنگ، پروانه و شعله استفاده میکند تا مفاهیم رهایی، فداکاری و جستجوی معنوی را بیان کند. همچنین، متن بر اهمیت نادیده گرفتن شادیهای سطحی و مبارزه با پستیها تأکید دارد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که ممکن است برای خوانندگان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی استعارهها مانند تیغ و شمشیر ممکن است نیاز به تفسیر داشته باشند.
غزل ۵۲۸ - تا تیغ به کف یابی، بر نفس دو دستی زن
تا تیغ به کف یابی، بر نفس دو دستی زن
تا سنگ به دست آید، بر شیشهٔ هستی زن ۱
چون مرغ چمن تا کی بر آّب و هوا کوشی
پروانه صفت خود را بر شعله پرستی زن ۲
اندوه مسلط کن بر شادی دون فطرت
شمشیر بلندی را بر تارک پستی زن ۳
نا دیده عدم، خامی، در زن به وجود آتش
چون سیر عدم کردی، باز آ، در هستی زن ۴
در راه طلب، عرفی، با هوش و سبک می رو
چون هوش ز پی ماند، در کوچهٔ مستی زن ۵
تا سنگ به دست آید، بر شیشهٔ هستی زن ۱
چون مرغ چمن تا کی بر آّب و هوا کوشی
پروانه صفت خود را بر شعله پرستی زن ۲
اندوه مسلط کن بر شادی دون فطرت
شمشیر بلندی را بر تارک پستی زن ۳
نا دیده عدم، خامی، در زن به وجود آتش
چون سیر عدم کردی، باز آ، در هستی زن ۴
در راه طلب، عرفی، با هوش و سبک می رو
چون هوش ز پی ماند، در کوچهٔ مستی زن ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۴۲۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۵۲۷ - نه رو از ناز می تابد، گه نظاره ماه من
گوهر بعدی:غزل ۵۲۹ - بیار شیشهٔ می، بر گل و کلاه فشان
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.