هوش مصنوعی:
این شعر عرفانی از زبان عاشقی است که از عشق الهی و تجربههای معنوی خود سخن میگوید. شاعر با اشاره به مفاهیمی مانند عشق، صوفی، زاهد، و مناجات، تضاد بین ظاهر و باطن در مسیر عرفان را بیان میکند. او از بازیهای عشق و فریبهای دنیوی سخن میگوید و در نهایت، زاهد را به چالش میکشد تا کفر او را ثابت کند.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و استفاده از اصطلاحات خاص صوفیانه ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات فلسفی و انتقادی به زهد و صوفی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
غزل ۵۵۳ - ای عشق خوش تهیهٔ لذات کرده ای
ای عشق خوش تهیهٔ لذات کرده ای
طوطی سدره وقف خرابات کرده ای ۱
نازم به بازی تو که در عرصهٔ فریب
منصوبهٔ نچیدهٔ مرا مات کرده ای ۲
صوفی به گفته صیغهٔ توحید باطل است
یعنی که در معاملهٔ ذات کرده ای ۳
زاهد بیا که کفر تو ثابت کنم که تو
کفر مرا به دین خود اثبات کرده ای ۴
عرفی دگر به طور تمنا مرو، ببین
امشب چه ها به جان مناجات کرده ای ۵
طوطی سدره وقف خرابات کرده ای ۱
نازم به بازی تو که در عرصهٔ فریب
منصوبهٔ نچیدهٔ مرا مات کرده ای ۲
صوفی به گفته صیغهٔ توحید باطل است
یعنی که در معاملهٔ ذات کرده ای ۳
زاهد بیا که کفر تو ثابت کنم که تو
کفر مرا به دین خود اثبات کرده ای ۴
عرفی دگر به طور تمنا مرو، ببین
امشب چه ها به جان مناجات کرده ای ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۴۹۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۵۵۲ - تا مژدهٔ زخم دگر، دامن کش جان کرده ای
گوهر بعدی:غزل ۵۵۴ - ای نه فلک ز خوشهٔ صنع تو دانه ای
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
