هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از عشق و رنجش میگوید، از معشوقی که با نگاه و رفتارش دل او را میآزارد. او از غمزههای معشوق و تأثیر آن بر خود شکایت دارد و گویا معشوق با رفتارش باعث آتش در سینههای دیگران شده است. شاعر همچنین به فتنهانگیزی و مستی معشوق اشاره میکند و در پایان، از دادن دل خود به باد و آمادگی برای پاسخ به غم سخن میگوید.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات مانند شراب و مستی نیاز به بلوغ فکری برای درک صحیح دارند.
غزل ۵۶۷ - امشب که به سر شراب داری
امشب که به سر شراب داری
مشکن دل ما که تاب داری ۱
تقصیر نکرده در هلاکم
با غمزه چرا عتاب داری ۲
آشوب قیامتش غباریست
این فتنه که در رکاب داری ۳
در دعوی فتنه گاه مستی
صد عربده با شراب داری ۴
گر لذت ناوک تو این است
وز خون ملک ثواب داری ۵
داری به دلم نگاه گرمی
گویا هوس کباب داری ۶
در سینهٔ گرم هر که بینم
آتشکدهٔ خراب داری ۷
عرفی دل خود به باد دادی
گر غم طلبد، جواب داری؟ ۸
مشکن دل ما که تاب داری ۱
تقصیر نکرده در هلاکم
با غمزه چرا عتاب داری ۲
آشوب قیامتش غباریست
این فتنه که در رکاب داری ۳
در دعوی فتنه گاه مستی
صد عربده با شراب داری ۴
گر لذت ناوک تو این است
وز خون ملک ثواب داری ۵
داری به دلم نگاه گرمی
گویا هوس کباب داری ۶
در سینهٔ گرم هر که بینم
آتشکدهٔ خراب داری ۷
عرفی دل خود به باد دادی
گر غم طلبد، جواب داری؟ ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
۴۳۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۵۶۶ - صنم گفتم دلا جان تازه کردی
گوهر بعدی:غزل ۵۶۸ - تا در قدحم بادهٔ امید نیابی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
