هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از ناامیدی و حسرت سخن میگوید و اشاره میکند که امید و آرزو در زندگی یافت نمیشود. او از عشق و زیبایی یاد میکند که در دنیا قابل دسترس نیست و تنها در دلها میتوان نشانی از آن یافت. همچنین، تأکید میکند که نالههای بیدرد اثرگذار نیستند و گویا هیچ اثری از نغمههای زیبا در جهان وجود ندارد.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و مضامین ناامیدی و حسرت نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
غزل ۵۶۸ - تا در قدحم بادهٔ امید نیابی
تا در قدحم بادهٔ امید نیابی
میلم به تماشای گل و بید نیابی ۱
در جام دل ما بود از عکس جمالی
آن جرعه که در ساغر خورشید نیابی ۲
این جرعه بنوش ای دل و شو فرش در این بزم
کاین جام ز خمخانهٔ جمشید نیابی ۳
دل های شهیدانت اگر باز شکافی
یابی دو جهان حسرت و امید نیابی ۴
عرفی نبود نالهٔ بی درد مؤثر
زان رو اثر نغمهٔ ناهید نیابی ۵
میلم به تماشای گل و بید نیابی ۱
در جام دل ما بود از عکس جمالی
آن جرعه که در ساغر خورشید نیابی ۲
این جرعه بنوش ای دل و شو فرش در این بزم
کاین جام ز خمخانهٔ جمشید نیابی ۳
دل های شهیدانت اگر باز شکافی
یابی دو جهان حسرت و امید نیابی ۴
عرفی نبود نالهٔ بی درد مؤثر
زان رو اثر نغمهٔ ناهید نیابی ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۸۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۵۶۷ - امشب که به سر شراب داری
گوهر بعدی:غزل ۵۶۹ - با گلهٔ دوستان هست حلاوت بسی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.