هوش مصنوعی:
شاعر از دل خود که مهمانی از عالم قدس است و جگرگوشه ایمان اوست، میخواهد که در راه کفر پامال نشود و از آن رحمت بخواهد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عرفانی و ادبی است که درک آن ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال دشوار باشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات خاص ادبی و عرفانی نیازمند سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات فارسی است.
رباعی ۳۷ - عرفی دل من که منت جان من است
عرفی دل من که منت جان من است
از عالم قدس آمده، مهمان من است ۱
مگذار که پامال شود در ره کفر
رحمی که جگر گوشهٔ ایمان من است ۲
از عالم قدس آمده، مهمان من است ۱
مگذار که پامال شود در ره کفر
رحمی که جگر گوشهٔ ایمان من است ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۳۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۳۶ - در عهد من آن که لاف سنج سخن است
گوهر بعدی:رباعی ۳۸ - دردا که دگر سخن ز فرزانگی است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
