هوش مصنوعی: شاعر در این شعر بیان می‌کند که عشق بی‌حد و مرز است و هیچ‌کس نمی‌تواند ادعای درک کامل آن را داشته باشد. حتی اگر جرعه‌ای از عشق خود را به خاک بریزد، باز هم دریای عشق از آن فراتر می‌رود.
رده سنی: 15+ مفاهیم عمیق عشق و فلسفه‌ی زندگی در این شعر ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد و نیاز به تجربه‌ی بیشتری از زندگی دارد.

رباعی ۱۰۵ - بر ساغر من که عشق از او نشأه برد

بر ساغر من که عشق از او نشأه برد
حد نیست کسی را که به دعوی نگرد ۱

از جرعهٔ خویش اگر به خاک افشانم
دریای محیط از او به کشنی گذرد ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۴۲۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:رباعی ۱۰۴ - ای عیش به آلایشت آمیخته اند
گوهر بعدی:رباعی ۱۰۶ - رفتم به حرم که درد ایمان دانند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.