هوش مصنوعی:
شاعر از دوگانگی بین عقل و دل سخن میگوید و نگران است که به خاطر رشک و ترحم، نه دوزخ او را بپذیرد و نه بهشت.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی است که درک آن برای سنین پایینتر دشوار است.
رباعی ۱۱۰ - زین گونه که دل به عقل زشتم طلبد
زین گونه که دل به عقل زشتم طلبد
وز بیت حرام در کنشتم طلبد ۱
بیم است که از رشک و ترحم فردا
دوزخ نپزیرد و بهشتم طلبد ۲
وز بیت حرام در کنشتم طلبد ۱
بیم است که از رشک و ترحم فردا
دوزخ نپزیرد و بهشتم طلبد ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۱۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۰۹ - رخسار تو باغ را سراسیمه کند
گوهر بعدی:رباعی ۱۱۱ - گیرم که تو را شوخی آتش باشد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.