در نعت نبی علیه السلام

ثنا باد بر جان پیغمبرش
محّمد فرستاده و بهترش ۱

که بُد بر در دین یزدان کلید
جهان یکسر از بهر او شد پدید ۲

بدو داد دادار پیغام خویش
بپیوست با نام او نام خویش ۳

ز پیغمبران او پسین بُد درست
ولیک او شود زنده زیشان نخست ۴

یکی تن وی و خلق چندین هزار
برون آمد و کرد دین آشکار ۵

ببرد از همه گوی پیغمبری
که با او کسی را نبد برتری ۶

خبر زآنچه بگدشت یا بود خواست
زکس ناشنیده همه گفت راست ۷

به یک چشم زد از دل سنگ سخت
به معجز برآورد نوبر درخت ۸

دل دنیی از دیو بی بیم کرد
مه آسمان را به دو نیم کرد ۹

ز هامون به چرخ برین شد سوار
سخن گفت بر عرش با کردگار ۱۰

گه رستخیز آب کوثر وراست
لوا و شفاعت سراسر وراست ۱۱

مر اندامش ایزد یکایک ستود
هنرهاش را بر هنر برفزود ۱۲

ورا بُد به معراج رفتن ز جای
به یک شب شدن گرد هر دو سرای ۱۳

مه از هر فرشته بُدش پایگاه
بر از قاب قوسین به یزدانش راه ۱۴

سرافیل همرازش و هم نشست
براق اسب و جبریل فرمان پرست ۱۵

همیدونش بر ساق عرشست نام
نُبی معجز او را ز ایزد پیام ۱۶

به چندین بزرگی جهاندار راست
بدو داد پاک این جهان او نخواست ۱۷

نمود آنچه بایست هر خوب و زشت
ره دوزخ و راه خرم بهشت ۱۸

چنان کرد دین را به شمشیر تیز
که هزمان بود بیش تا رستخیز ۱۹

ز یزدان و از ما هزاران درود
مر او را و یارانش را برفزود ۲۰