ذکر تلاوة قرآن

کی چشی طعم و لذّت قرآن
چون زبان بردی و نبردی جان ۱

از درِ تن به منظر جان آی
به تماشای باغ قرآن آی ۲

تا به جان تو جلوه بنماید
آنچه بود آنچه هست وانچ آید ۳

تر و خشک جهان درون و برون
آنچه موجود شد به کن فیکون ۴

حکمهایی که گشت ازو محکوم
همه گردد ترا ازو معلوم ۵

بشنواند ترا صفات حدای
گشته پیشت به صدق قصّه سرای ۶

مستمع چون کند سماع کلام
گیردش نطق موی بر اندام ۷

تا ببینی به دیدهٔ اخلاص
چون بخوانی تو سورهٔ اخلاص ۸

صورتی همچو سرو غاتفری
نظم او چون بنفشهٔ طبری ۹

نصب و رفعش چو عرش و چون کرسی
گر تو از مرشد خرد پرسی ۱۰

جرّ و جزم وی از طریق قدم
لوح محفوظ و سرِّ سیر قلم ۱۱

حرفها بال روح و پردهٔ نور
نقطه‌ها خال مُشک بر رخ حور ۱۲

این چنین درنگر به صورت او
چون بخوانی تو سرِّ سورت او ۱۳

تا الفـ را درون رای آرد
با و تا را به زیر پای آرد ۱۴

تا فروشد به جای جان و خرد
صورت خوب را به هشدهٔ بد ۱۵

زانکه در کوی عشق و حدّت هنگ
بیش از این قیمتی نیارد رنگ ۱۶

بوتهٔ شهوت امتحانش کند
پس از آن همچو زرّ کانش کند ۱۷

پس دگرباره بوته‌ای سازد
تا درو غِشّ و خشم بگذارد ۱۸

پس چو نرمش کند فرو ساید
تا بدو تاج را بیاراید ۱۹

هرکرا ملک عقل و دین باشد
افسر و تاج او چنین باشد ۲۰

سخنی کز تو گشت آلوده
گرچه نیکوست هست بیهوده ۲۱

باد اگرچه خوش آمد و دلکش
بر حدث بگذرد نماند خوش ۲۲