ذکر معنی و برهان عشق

دعوی عشق و عقل گفتارست
معنی عقل و عشق کردارست ۱

عشق را بیخودی صفت باشد
عشق را خون دل صلت باشد ۲

هرکرا عشق چهره بنماید
دل و جانش بجمله برباید ۳

کس نیاید به عشق بر پیروز
عشق عَنقای مُغربست امروز ۴

عشق را کیستی نگویی تو
بر دَرِ عاشقی چه پویی تو ۵

عاشقی کار شیرمردانست
نه به دعویست بل به برهانست ۶

هرکه را سر به از کلاه بُوَد
بر سرِ او کُله گناه بُوَد ۷

کانکه در عشق شمع ره باشد
همچو شمع آتشین کله باشد ۸

کودکی رَو ز دیو چشم بپوش
طفل راهی تو شو ز خود خاموش ۹

دست چپ را ز دست راست بدان
تا ز تقلید نشمری ایمان ۱۰

عشق مردان بود به راه نیاز
عشق تو هست سوی نان و پیاز ۱۱

در ره بی‌نیازی ای درویش
رَو تو بیگانه‌وار از پی خویش ۱۲

کوشش از تن طلب کشش از جان
جوشش از عشق دان چشش ز ایمان ۱۳

بهرِ جان سعادت اندیشت
هشت خوانست هفت خوان پیشت ۱۴

عشق چون شمع زنده خواهد مَرد
دیده و دل سپید و طلعت زرد ۱۵

هرکجا حسن و دلکشی باشد
غمزه با شوخی و خوشی باشد ۱۶

آن چنانی ز عشق و طبع و مزیج
که نسنجی به چشم عاقل هیچ ۱۷

کی درآیی به چشم اهل خرد
تو فروشی نفاق و نفس خرد ۱۸

تا تو او را فروشی این سلعت
او به هر دم نوت دهد خلعت ۱۹

سلعتش ساعتیست با تو و بس
خلعتش دام و درد و بند و قفس ۲۰

گر از این دام و بند او برهی
کفش بیرون کنی کُله بنهی ۲۱