فی ذکرالعوام و اهل السوق والجهال

تا توانی به گرد عامه مگرد
عامه از نام تو برآرد گرد ۱

زان کجا عامه بی‌خرد باشد
صحبت بی‌خردت بد باشد ۲

به همه حال چون خودت خواهد
صحبت او روان همی کاهد ۳

چه نکو گفت آن خردمندی
که سخنهای اوست چون پندی ۴

عامه نبود ز کارها آگاه
عامه را گوش کرّ و دیده تباه ۵

صحبت عامه اسب و خر باشد
هر دوان ضد یکدگر باشد ۶

خر تگ از اسب خود نگیرد تیز
لیک اسب از خران بگیرد تیز ۷

صحبت عامه هرکه هشیارست
مثل حدّاد و مثل عطّارست ۸

گرچه عطّار ندهدت مشک او
رسد از ناف مشک او به تو بوی ۹

مرد حدّاد اگر به سور آید
جامه ز انگشت او بیالاید ۱۰

با بهان لحظه‌ای چو بشتابی
نام نیکو ازو بسی یابی ۱۱

صحبت عامه هرکرا دیدست
سخت زشت است و ناپسندیدست ۱۲