هوش مصنوعی: این متن شعری است که در آن شاعر از روزی مبارک و خجسته سخن می‌گوید و از مخاطب خود می‌خواهد تا با او همراه شود و لحظات شکسته را زنده کند. شاعر با بیان احساسات خود، از مخاطب می‌خواهد که او را آزاد کند و از رنج رها سازد. همچنین، او از مخاطب می‌خواهد تا دست از روی خویش بردارد و با هم گلی بچینند و لحظات شیرین را تجربه کنند.
رده سنی: 16+ این متن دارای مفاهیم عمیق احساسی و عاشقانه است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و زبان شاعرانه نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه‌ی احساسی دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت می‌شود.

غزل ۲۳۶۱ - ای روز مبارک و خجسته

ای روزِ مُبارک و خُجَسته
ما جمع و تو در میانْ نِشَسته ۱

ای هم نَفَسِ همیشه، پیش آ
تا زنده شود دَمی شِکَسته ۲

پیغامِ دل است این دو سه حَرف
بِشْنو سُخَنِ شِکَسته بَسته ۳

یک بار بگو که بَندهٔ من
کآزاد شَوَم، زِ رنج و رَسته ۴

آن دست زِ رویِ خویش بَرگیر
تا گُل چینیم دسته دسته ۵

یک بارِ دِگَر شِکَرفَشان کُن
طوطی نِگَر از قَفَص بِرَسته ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
کانال گوهرین در ایتا
۴۴۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۲۳۶۰ - ای نقد تو را زکات نسیه
گوهر بعدی:غزل ۲۳۶۲ - ای دو چشمت جادوان را نکته‌ها آموخته
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.