هوش مصنوعی:
شخصیت اصلی متن در کنار فرد دیگری است که با وجود نزدیکی فیزیکی، فاصلهای عظیم بین آنها احساس میشود. سینهی این فرد به آرامی از حبابهای هوا پر و خالی میشود و چشمهایش که دوستداشتنی هستند، زیر پلکانی فروکشیده پنهان شدهاند. راوی با پرسشهایی مانند «کجایی؟ چیستی؟ چه میخواهی؟» به دنبال درک این فرد است.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عاطفی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، ابهام و ایجاز در شعر نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد.
زن خفته
کنارِ من چسبیده به من در عظیمتر فاصلهیی از من
سینهاش
به آرامی
از حبابهای هوا
پُر و خالی
میشود.
چشمهایش که دوست میدارم ــ
زیرِ پلکانِ فروکشیده
نهفته است.
«کجایی؟
چیستی؟
چه میخواهی؟»
سینهاش
به آرامی
از حبابهای هوا
پُر و خالی میشود.
۱۳۳۸
سینهاش
به آرامی
از حبابهای هوا
پُر و خالی
میشود.
چشمهایش که دوست میدارم ــ
زیرِ پلکانِ فروکشیده
نهفته است.
«کجایی؟
چیستی؟
چه میخواهی؟»
سینهاش
به آرامی
از حبابهای هوا
پُر و خالی میشود.
۱۳۳۸
۹۶۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شبانه
گوهر بعدی:لوحِ گور
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
