هوش مصنوعی:
شاعر از گذشت فصل بهار و آمدن پاییز میگوید و اشاره میکند که امروز شادی و آب است، اما فردا آتش غم خواهد بود.
رده سنی:
14+
این شعر دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عاطفی است که درک آن برای کودکان دشوار است. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و زبان ادبی کلاسیک، آن را برای مخاطبان با دانش زبانی و تجربهی زندگی بیشتر مناسب میسازد.
رباعی ۵۷ - بگذشت پریر باز به سر لاله و درد
بگذشت پریر باز به سر لاله و درد
دی خاک چمن سنبل تر بار آورد ۱
امروز خور آب شادمانی زیراک
فردا همی آتش غم باید خورد ۲
دی خاک چمن سنبل تر بار آورد ۱
امروز خور آب شادمانی زیراک
فردا همی آتش غم باید خورد ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۷۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۵۶ - قصه چه کنم که اشتیاق تو چه کرد
گوهر بعدی:رباعی ۵۸ - هر کارد که از کشتهٔ خود برگیرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
