رباعی ۱ - دوشینه شبم بود شبیه یلدا رباعی ۲ - حمامی را بگو گرت هست صواب رباعی ۳ - گر باد پریر خود نرگس بفراخت رباعی ۴ - آتش بوزید و جامه ی شوم بسوخت رباعی ۵ - باد آمد و گل بر سر می خواران ریخت رباعی ۶ - لاله چو پریر آتش شور انگیخت رباعی ۷ - چو دلبر من به نزد فصّاد نشست رباعی ۸ - در مرو پریر لاله انگیخت رباعی ۹ - هرلحظه غمی به مستمندی رسدت رباعی ۱۰ - خط بین که فلک بر رخ دلخواه نبشت رباعی ۱۱ - هنگام صبوح گر بت حورسرشت رباعی ۱۲ - با من لب تو چو زلف تو بسته چراست؟ رباعی ۱۳ - گفتی که بدین رخان زیبا که مراست رباعی ۱۴ - بازار دلم با سر سودات خوش‌ست رباعی ۱۵ - در میکده پیش بت تحیّات خوش است رباعی ۱۶ - صحّاف پسر که شهرهٔ آفاق است رباعی ۱۷ - ایام چو آتشکده از سینهٔ ماست رباعی ۱۸ - افسوس که اطراف گلت خار گرفت رباعی ۱۹ - گفتم که لبم به بوسه‌ای مهمان است رباعی ۲۰ - دریای سرشک دیدهٔ پر نم ماست رباعی ۲۱ - آن بت که رخش رشک گل و یاسمن است رباعی ۲۲ - با خصم منت همیشه دمسازی‌هاست رباعی ۲۳ - گیسو به سر زلف تو در خواهم بست رباعی ۲۴ - آن کودک نعل‌بند داس اندر دست رباعی ۲۵ - چون با دل تو نیست … در یک پوست رباعی ۲۶ - جوله پسری که جان و دل خستهٔ اوست رباعی ۲۷ - آتش‌روئی پریر در ما پیوست رباعی ۲۸ - دل جای غم توست چنان تنگ که هست رباعی ۲۹ - چندان که نخواهی غم و رنجوری هست رباعی ۳۰ - در خانهٔ تو آن چه مرا شاید نیست رباعی ۳۱ - امشب شب هجران و وداع و دوری‌ست رباعی ۳۲ - در آتش دل پریر بودم بنهفت رباعی ۳۳ - سرمایهٔ خرمی به جز روی تو نیست رباعی ۳۴ - ما را به دم پیری نگه نتوان داشت رباعی ۳۵ - شب‌ها که به ناز با تو خفتم همه رفت رباعی ۳۶ - در عالم عشق تا دلم سلطان گشت رباعی ۳۷ - چون شانه و سنگ اگر پذیرد رایت رباعی ۳۸ - من برخی آبی که رود در جویت رباعی ۳۹ - ای گشته خجل پری و حور از رویت رباعی ۴۰ - در طاس فلک نقش قضا و قدر است رباعی ۴۱ - سوگند به آفتاب یعنی رویت رباعی ۴۲ - تیر بستم تو را دلم ترکش باد رباعی ۴۳ - آن روز که مرکب فلک زین کردند رباعی ۴۴ - در دهر مرا جز تو دل‌افروز مباد رباعی ۴۵ - بی یاد تو در تنم نفس پیکان باد رباعی ۴۶ - گر ملک تو مصر و روم و چین خواهد بود رباعی ۴۷ - ای باد که جان فدای پیغام تو باد رباعی ۴۸ - چشمم چو بر آن عارض گلگون افتاد رباعی ۴۹ - کردی به سخن پریرم از هجر آزاد رباعی ۵۰ - ز اندیشهٔ این دلم به خون می‌گردد رباعی ۵۱ - غم با لطف تو شادمانی گردد رباعی ۵۲ - مشکی که ز چین ختن آهو دارد رباعی ۵۳ - جانانه هر آن کس که دی خوش دارد رباعی ۵۴ - جان در ره عاشقی خطر باید کرد رباعی ۵۵ - شاها فلکت اسب سعادت زین کرد رباعی ۵۶ - قصه چه کنم که اشتیاق تو چه کرد رباعی ۵۷ - بگذشت پریر باز به سر لاله و درد رباعی ۵۸ - هر کارد که از کشتهٔ خود برگیرد رباعی ۵۹ - آن یار کله‌دوز چه شیرین دوزد رباعی ۶۰ - چشم ترکت چون مست برمی‌خیزد رباعی ۶۱ - چون زور کمان در بر و دوش تو رسد رباعی ۶۲ - شاها ز منت مدح و ثنا بس باشد رباعی ۶۳ - سرمایهٔ روزگارم از دست بشد رباعی ۶۴ - گفتم نظری که عمر من فاسد شد رباعی ۶۵ - این اشک عقیق رنگ من چون بچکد رباعی ۶۶ - سودازدهٔ جمال تو باز آمد رباعی ۶۷ - ایام بر آن است که تا بتواند رباعی ۶۸ - تا از تف آب چرخ افراشته‌اند رباعی ۶۹ - آن‌ها که هوای عشق موزون زده‌اند رباعی ۷۰ - پیوسته خرابات ز رندان خوش باد رباعی ۷۱ - گل ساخت ز شکل غنچه پیکانی چند رباعی ۷۲ - شهری زن و مرد در رخت می‌نگرند رباعی ۷۳ - شاهان چو به روز بزم ساغر گیرند رباعی ۷۴ - بس جور کز آن غمزهٔ زیبات کشند رباعی ۷۵ - شب را چه خبر که عاشقان می چه کشند رباعی ۷۶ - با هر که دلم ز عشق تو راز کند رباعی ۷۷ - کس چون تو به عقل زندگانی نکند رباعی ۷۸ - تا سنبل تو غالیه‌سائی نکند رباعی ۷۹ - آن کاتش مهر در دل ما افکند رباعی ۸۰ - منگر به زمین که خاک و آبت بیند رباعی ۸۱ - شوی زن نوجوان اگر پیر بود رباعی ۸۲ - در غربت اگر چه بخت همره نبود رباعی ۸۳ - در دل همه شرک روی بر خاک چه سود؟ رباعی ۸۴ - سهمی که مرا دلبر خباز دهد رباعی ۸۵ - مه بر رخ تو گزیدنم دل ندهد رباعی ۸۶ - زیبا بت کفشگر جو کفش آراید رباعی ۸۷ - اشکم ز دو دیده متصل می‌آید رباعی ۸۸ - چشمم چو به چشم خویش چشم تو بدید رباعی ۸۹ - خطت چو بنفشه از گل آورد پدید رباعی ۹۰ - بس غصه که از چشمهٔ نوش تو رسید رباعی ۹۱ - هرگه که دلم فرصت آن دم جوید رباعی ۹۲ - جانا تو ز دیده اشک بیهوده مبار رباعی ۹۳ - گر بت رخ توست بت‌پرستی خوش‌تر رباعی ۹۴ - ای لعل تو تا لانهٔ بستان بهار رباعی ۹۵ - از من صنما قرار مستان آخر رباعی ۹۶ - نسرین تو زد پریر بر من آذر رباعی ۹۷ - آهیخت پریر لاله ز آتش خنجر رباعی ۹۸ - زد لاله پریر در نشابور آذر رباعی ۹۹ - چندان بکنم تو را من ای طرفه پسر رباعی ۱۰۰ - اشتربانا چو عزم کردی به سفر رباعی ۱۰۱ - باید سه هزار سال کز چشمه‌ خور رباعی ۱۰۲ - ای پور خطیبب گنجه پندی بپذیر رباعی ۱۰۳ - با لاله رخان باغ سرو از سر ناز رباعی ۱۰۴ - از بس که کند زلف تو با روی تو ناز رباعی ۱۰۵ - دلدار کله‌دوز من از روی هوس رباعی ۱۰۶ - در یافتم آخر ز قضاش را به شبش رباعی ۱۰۷ - در رهگذری فتاده دیدم مستش رباعی ۱۰۸ - من تازه‌گلی که نباشد خارش رباعی ۱۰۹ - آن دیده که دیدن تو بودی کارش رباعی ۱۱۰ - در ره چو بداشتم به سوگندانش رباعی ۱۱۱ - ترکم چو کمان کشید کردم نگهش رباعی ۱۱۲ - ای عقرب زلفت زده برجانم نیش رباعی ۱۱۳ - در دبستان دوش از غم و شیون خویش رباعی ۱۱۴ - من مهستی‌ام بر همه خوبان شده طاق رباعی ۱۱۵ - تا کی ز غم تو رخ به خون شوید دل رباعی ۱۱۶ - ای رنج غم تو برده و خوردهٔ دل رباعی ۱۱۷ - زین سان که فتاد هجر در راه ای دل رباعی ۱۱۸ - ای آروزی روان وای داروی دل رباعی ۱۱۹ - ای فتنهٔ خاص ای بلای دل عام رباعی ۱۲۰ - برخیز و بیا که هجره پرداخته‌ام رباعی ۱۲۱ - هر جوی که از چهره به ناخن کندم رباعی ۱۲۲ - من عهد تو سخت سست می‌دانستم رباعی ۱۲۳ - لعل تو مزیدن آرزو می‌کُنَدَم رباعی ۱۲۴ - رفت آن که سری پر از خمارش دارم رباعی ۱۲۵ - هر ناله که بر سر شتر می‌کردم رباعی ۱۲۶ - ای فاختهٔ مهر چون به تو درنگرم رباعی ۱۲۷ - دل کو که به نامه شرح غم آغازم رباعی ۱۲۸ - قصاب منی و در غمت می‌جوشم رباعی ۱۲۹ - در کوی خرابات یکی درویشم رباعی ۱۳۰ - چون مرغ ضعیف بی پر و بی بالم رباعی ۱۳۱ - با ابر همیشه در عتابش بینم رباعی ۱۳۲ - هر شب ز غمت تازه عذابی بینم رباعی ۱۳۳ - تا ظن نبری کز پی جان می‌گریم رباعی ۱۳۴ - نه مرد سجاده‌ایم و نه مرد کَلیم رباعی ۱۳۵ - ما بندگی آن رخ زیبات کنیم رباعی ۱۳۶ - زرد است ز عشق خاکبیزی رویم رباعی ۱۳۷ - زلفین تو سی زنگی و هر سی مستان رباعی ۱۳۸ - چشم و دهن آن صنم لاله رخان رباعی ۱۳۹ - از ضعف تن آنچنان توانم رفتن رباعی ۱۴۰ - قلّش و قلندری و عاشق بودن رباعی ۱۴۱ - دی خوش پسری دیدم اندر زوزن رباعی ۱۴۲ - بر هر دو طرف مزن تو بر یک سوزن رباعی ۱۴۳ - دوش از غم هجرت ای بت عهدشکن رباعی ۱۴۵ - ای یاد تو تسبیح زبان و لب من رباعی ۱۴۴ - کو آه همه زنهار و عهدت با من رباعی ۱۴۶ - از مهر خود و کین تو در تابم من رباعی ۱۴۷ - در دام غم تو بسته‌ای هست چو من رباعی ۱۴۹ - ای بی‌خبر از غایت دلداری من رباعی ۱۴۸ - گر خون تو ای بوده پسندیدهٔ من رباعی ۱۵۰ - افتاده ز محنت من آوازه برون رباعی ۱۵۱ - ما را سر ناز دلبران نیست کنون رباعی ۱۵۲ - ای زلف تو حلقه حلقه و چین بر چین رباعی ۱۵۳ - عشق است که شیر نر زبون آید از او رباعی ۱۵۴ - آب ارچه نمی‌رود به جویم با تو رباعی ۱۵۵ - ابریست که خون دیده بارد غم تو رباعی ۱۵۶ - ابریست که قطره نم فشاند غم تو رباعی ۱۵۷ - دل در ازل آمد آشیان غم تو رباعی ۱۵۸ - مؤذن پسری تازه‌تر از لالهٔ مرو رباعی ۱۵۹ - چون نیست پدید در غمم بیرون شو رباعی ۱۶۰ - ای روی تو از تازه گل بربر به رباعی ۱۶۱ - معشوقه لطیف و چست و بازاری به رباعی ۱۶۲ - ای دست تو دست من به دستان بسته رباعی ۱۶۳ - اندر دل من ای بت عیار بچه رباعی ۱۶۴ - ای روی تو ماه را شکست آورده رباعی ۱۶۵ - می خورد به پاییز درخت از ژاله رباعی ۱۶۶ - … رباعی ۱۶۷ - دلدار به من گفت که می بر کف نه رباعی ۱۶۸ - تو مونس غم شبان تاریک نه‌ای رباعی ۱۶۹ - زلف و رخ خود به هم برابر کردی رباعی ۱۷۰ - ای رشته چو قصد لعل کانی کردی رباعی ۱۷۱ - خندان بدو رخ گل بدیع آوردی رباعی ۱۷۲ - هر گه که تو نعل اسب دیگران بندی رباعی ۱۷۳ - مر موی تو را جه بودی بی آزاری رباعی ۱۷۴ - چون اسب به میدان ضرب می‌نازی رباعی ۱۷۵ - مضراب ز لف و نی ز قامت سازی رباعی ۱۷۶ - گر زانکه چو خاک ره ستم‌کش باشی رباعی ۱۷۷ - در سنگ اگر شوی چو نار ای ساقی رباعی ۱۷۸ - گر من به مثل هزار جان داشتمی رباعی ۱۷۹ - از دیده اگر نه خون روان داشتمی رباعی ۱۸۰ - ای تُنگ شکر چون دهن تنگت نی رباعی ۱۸۱ - بس خون که بدان دو چشم خونخواره کنی رباعی ۱۸۲ - در وقت بهار جز لب جوی مجوی رباعی ۱۸۳ - جسمی دارم دلی خراب اندر وی رباعی ۱۸۴ - تا کی به هوای دل چنین خوار شوی رباعی ۱۸۵ - در دل نگذارمت که افگار شوی رباعی ۱۸۶ - چون بند ز نامهٔ تو بگشاد رهی رباعی ۱۸۷ - شفتالوی آبدارت ای سرو سهی رباعی ۱۸۸ - هر گه که به زلف عنبر تر سایی رباعی ۱۸۹ - ای بت به سر مسیح اگر ترسایی رباعی ۱۹۰ - هان تا به خرابات حجازی نائی رباعی ۱۹۱ - با روی چو نوبهار و با خوی دئی