هوش مصنوعی:
این شعر بیانگر جدایی و فاصلهای است که بین افراد ایجاد شده، بهویژه در بیان افکار و احساسات. شاعر از ترس و نگرانی سخن میگوید که مانع از بیان صادقانه میشود و امیدوار است که با بیداری از این خواب، تفسیر و راهحلی برای این وضعیت پیدا شود.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق اجتماعی و روانشناختی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
دست زی دست نمیرسد
دست زی دست نمیرسد
که سدِّ سفاهتی سیمانی در میان است:
«ما» در ذهنت میگذرد «آنها» بر زبانت
نگران و ترسْمُرده
چون دهن بگشایی!
کابوست آشفتهتر باد!
باشد که چو از خواب برآیی
تعبیرش را تدبیری کنی.
۱۱ خردادِ ۱۳۶۳
که سدِّ سفاهتی سیمانی در میان است:
«ما» در ذهنت میگذرد «آنها» بر زبانت
نگران و ترسْمُرده
چون دهن بگشایی!
کابوست آشفتهتر باد!
باشد که چو از خواب برآیی
تعبیرش را تدبیری کنی.
۱۱ خردادِ ۱۳۶۳
۸۲۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:تو باعث شدهای...
گوهر بعدی:هميشه همان...
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
