خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در این بیتها از درد و رنج دل سخن میگوید که از فراق یار به خون میگرید و آرزوی وصال او را دارد. از آسمان و زمین نیز یاری نمیجوید و تنها به رحمت و بخشش معشوق امید بسته است.
محتوا دارای مفاهیم عاطفی عمیق و ادبیات پیچیده است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد.
رباعی ۱۱۵ - تا کی ز غم تو رخ به خون شوید دل
تا کی ز غم تو رخ به خون شوید دل
و آزرم وصال تو به جان جوید دل ۱
رحم آر کز آسمان نمیبارد جان
بخشای که از زمین نمیروید دل ۲
و آزرم وصال تو به جان جوید دل ۱
رحم آر کز آسمان نمیبارد جان
بخشای که از زمین نمیروید دل ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۱۴ - من مهستیام بر همه خوبان شده طاق
گوهر بعدی:رباعی ۱۱۶ - ای رنج غم تو برده و خوردهٔ دل
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
