هوش مصنوعی:
شاعر در این بیتها از درد و رنج دل سخن میگوید که از فراق یار به خون میگرید و آرزوی وصال او را دارد. از آسمان و زمین نیز یاری نمیجوید و تنها به رحمت و بخشش معشوق امید بسته است.
رده سنی:
16+
محتوا دارای مفاهیم عاطفی عمیق و ادبیات پیچیده است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد.
رباعی ۱۱۵ - تا کی ز غم تو رخ به خون شوید دل
تا کی ز غم تو رخ به خون شوید دل
و آزرم وصال تو به جان جوید دل ۱
رحم آر کز آسمان نمیبارد جان
بخشای که از زمین نمیروید دل ۲
و آزرم وصال تو به جان جوید دل ۱
رحم آر کز آسمان نمیبارد جان
بخشای که از زمین نمیروید دل ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۹۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۱۴ - من مهستیام بر همه خوبان شده طاق
گوهر بعدی:رباعی ۱۱۶ - ای رنج غم تو برده و خوردهٔ دل
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
