هوش مصنوعی:
شاعر از درد هجران و غم ناشی از آن مینالد و از دل میخواهد که با وجود رنج هجران، عذری برای او بیابد. او دل را خطاب قرار میدهد و از ترس ناتوانی در تحمل این غم سخن میگوید.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است. همچنین، استفاده از زبان و اصطلاحات شعری ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
رباعی ۱۱۷ - زین سان که فتاد هجر در راه ای دل
زین سان که فتاد هجر در راه ای دل
ترسم که نبری جان ز غمش آه ای دل ۱
باری چو نهای غائب از آن ماه ای دل
عذر من مستمند میخواه ای دل ۲
ترسم که نبری جان ز غمش آه ای دل ۱
باری چو نهای غائب از آن ماه ای دل
عذر من مستمند میخواه ای دل ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۷۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۱۶ - ای رنج غم تو برده و خوردهٔ دل
گوهر بعدی:رباعی ۱۱۸ - ای آروزی روان وای داروی دل
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
