هوش مصنوعی:
شاعر از ضعف و ناتوانی جسمی خود میگوید که حتی از چشم خود پنهان میشود. او چنان آشفته و گداخته است که با ناله میتواند به آسمان برود.
رده سنی:
15+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و احساسی است که درک آن ممکن است برای کودکان دشوار باشد. همچنین، موضوعات غم و ناتوانی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۱۳۹ - از ضعف تن آنچنان توانم رفتن
از ضعف تن آنچنان توانم رفتن
کز دیدهٔ خود نهان توانم رفتن ۱
بگداختهام چنان که گر آه زنم
با ناله بر آسمان توانم رفتن ۲
کز دیدهٔ خود نهان توانم رفتن ۱
بگداختهام چنان که گر آه زنم
با ناله بر آسمان توانم رفتن ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۵۲۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۳۸ - چشم و دهن آن صنم لاله رخان
گوهر بعدی:رباعی ۱۴۰ - قلّش و قلندری و عاشق بودن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
