هوش مصنوعی:
در این متن، شاعر از ترس و بیم خود از عشق و جذبههای آن سخن میگوید. او از زلف معشوق که مانند عنبر است و ترس را در دل زنده میکند، یاد میکند و در عین حال از بلندپروازی و همت بالای خود سخن میگوید. در پایان، شاعر تعجب میکند که چرا معشوق با وجود عظمتش، با ترس و لرز نزد او میآید.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، درک کامل این شعر نیاز به آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی دارد.
رباعی ۱۸۸ - هر گه که به زلف عنبر تر سایی
هر گه که به زلف عنبر تر سایی
بیمست کزو تازه شود ترسایی ۱
تو پای ز همت چرخ برتر سایی
چون است که نزد بنده با ترس آیی ۲
بیمست کزو تازه شود ترسایی ۱
تو پای ز همت چرخ برتر سایی
چون است که نزد بنده با ترس آیی ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۷۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۸۷ - شفتالوی آبدارت ای سرو سهی
گوهر بعدی:رباعی ۱۸۹ - ای بت به سر مسیح اگر ترسایی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
