خلاصه و ردهبندی سنی
16+
در این متن، شاعر از ترس و بیم خود از عشق و جذبههای آن سخن میگوید. او از زلف معشوق که مانند عنبر است و ترس را در دل زنده میکند، یاد میکند و در عین حال از بلندپروازی و همت بالای خود سخن میگوید. در پایان، شاعر تعجب میکند که چرا معشوق با وجود عظمتش، با ترس و لرز نزد او میآید.
متن دارای مفاهیم عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، درک کامل این شعر نیاز به آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی دارد.
رباعی ۱۸۸ - هر گه که به زلف عنبر تر سایی
هر گه که به زلف عنبر تر سایی
بیمست کزو تازه شود ترسایی ۱
تو پای ز همت چرخ برتر سایی
چون است که نزد بنده با ترس آیی ۲
بیمست کزو تازه شود ترسایی ۱
تو پای ز همت چرخ برتر سایی
چون است که نزد بنده با ترس آیی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۸۷ - شفتالوی آبدارت ای سرو سهی
گوهر بعدی:رباعی ۱۸۹ - ای بت به سر مسیح اگر ترسایی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
